Receptura eliksiru z rzęsy wodnej (często określanego jako napój z rzęsy wodnej) pochodzi z XII w. To jeden najcenniejszych zdrowotnych eliksirów św. Hildegardy z Bingen. Powstaje on poprzez gotowanie mieszanki ziół w winie (jest tu m.in. rzęsa wodna, cynamon, przytulia, gorczyca, pięciornik, imbir, szałwia, koper).

Użyte zioła mają działanie wspomagające pracę wątroby, układu oddechowego i układu krążenia oraz układu odpornościowego. 
Eliksir z rzęsy można stosować również w stanach przeziębienia czy infekcji grypowych, chorobach skórnych i nowotworowych oraz przy boreliozie. 

Św. Hildegarda zalecała tę nalewkę dla odtrucia organizmu, usunięcia toksyn środowiskowych i złogów metabolitów, dla przywrócenia wewnętrznej równowagi płynów fizjologicznych oraz dla wzmocnienia endogennych sił witalnych.
Dla uzyskania skuteczności leczenia św. Hildegarda zalecała trzymiesięczną kurację tym eliksirem.